Οσία Ευδοκία

Η ΟΣΙΑ ΕΥΔΟΚΙΑ και ή ανακομιδή των λειψάνων της
Καταγόταν από τα μέρη της 'Ανατολής. Σέ μια όμως εκστρατεία τους και Πέρσες, αιχμαλώτισαν και αυτή και τη μετέφεραν στην Περσία. Εκεί υποχρεώθηκε να υπηρετεί την οικογένεια ενός αξιωματικού. Ή ζωή αυτή δεν δυσαρέστησε την Ευδοκία. Και πίστευε ότι παντού, όπου κι αν τύχουμε, μπορούμε να έχουμε μεγάλη αποστολή υπέρ του έργου του Θεού και της ωφελείας του πλησίον μας. Έτσι, εύπειθής, πρόθυμη και διακριτική καθώς ήταν, αλλά και με πολλή φρόνηση και λεπτότητα, κατάφερε αυτή ή αιχμάλωτη να αίχμαλωτήσει τους κυρίους της. Την αγάπησαν όλοι και χριστιανοί. Κατόπιν με πυρήνα το σπίτι του αξιωματικού, κατάφεραν να εκχριστιανίσουν πολλές Περσίδες και Πέρσες. Τα γεγονότα όμως αυτά έφτασαν στ' αυτιά των [ αρχόντων, πού εξοργισμένοι συνέλαβαν την Ευδοκία και τη μαστίγωσαν αλύπητα. Έτσι πληγωμένη την έριξαν στη φυλακή. Άλλα μετά δύο μήνες την έβγαλαν, έσχισαν τις σάρκες της με ακανθωτά ραβδιά, τρύπησαν το σώμα της με μυτερά καλάμια και κατόπιν έσφιξαν τόσο το σώμα της με σχοινιά, ώστε πολλά κόκκαλά της έσπασαν. Αλλ' επειδή ή Ευδοκία με γενναίο φρόνημα εξακολουθούσε να ομολογεί τον Χριστό, την αποκεφάλισαν, παίρνοντας έτσι το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου. Ό Σ. Εύστρατιάδης όμως, έχει άλλη άποψη για το Συναξάρι αυτό και λέει τα εξής: Εν τω Συναξαριστή του Νικόδημου γίνεται σύγχυσις της ανακομιδής των λειψάνων της μάρτυρος ταύτης, της έορταζομένης την 1ή Μαρτίου, προς άλλήν όμώνυμον μάρτυρα της 4ης Αυγούστου1 ότι περί της ανωτέρω πρώην πόρνης και είτα όσιομάρτυρος Ευδοκίας ό λόγος της ανακομιδής, μαρτυρεί ό αρχαίος Παρισινός Κώδιξ 13, όστις εν φ. 356α περί της εορτής των εν Έφέσω επτά παίδων και της ανωτέρω μάρτυρος Ευδοκίας ταύτα σημειοί: Ίστέον ότι τινά των Τυπικών κατά ταύτην την ήμέραν (ήγουν την 4ην Αυγούστου) έορτάζουσι τους αγίους τούτους (επτά παίδας)· έτερα δε κατά την β' ήμέραν του μηνός· κατά δε ταύτην την άγίαν όσιομάρτυρα Εύδοκίαν, ης ακολουθία ψάλλεται τη α' του Μαρτίου μηνός, είγε εστίν αύτη και ούχ ετέρα· έπεί ή της μάρτυρος ακολουθία ταύτην είναι παρίστησιν ημείς δε τω πλείονι των ψήφων νικώμενοι, ενταύθα τους αγίους επτά παίδας τεθείκαμεν εναπομένει δε εις την διάκρισιν". Πράγματι δε ή εις την άγίαν Εύδοκίαν ακολουθία της άνακομιδής των λειψάνων, ή σωζόμενη εις τους Λαυριωτικούς Κώδικας Δ 17 φ. 31 και Δ 14 και εις τον Παρισινόν 1575 φ. 186α του Θεοφάνους ποίημα, αναφέρεται εις την πρώην πόρνην Εύδοκίαν (της 1ης Μαρτίου) και ουχί εις την ανωτέρω της 4ης Αυγούστου, ης την μνήμην και την άνακομιδήν συγχρόνως αναγράφει ό Νικόδημος. Φρονώ, ότι ή Ευδοκία αυτή του Νικόδημου είναι φανταστικόν πρόσωπον, έκλαμβανομένη αντί της μάρτυρος "Ιας, την οποίαν πολλοί Συναξαρισταί κατά την ήμέραν ταύτην σημειούσιν, ήτις έχει και το αυτό άπαραλλάκτως υπόμνημα· φαίνεται ότι ό άντιγραφεύς το όνομα "Ια έθεώρησε άκέφαλον και συνεπλήρωσε αυτό δια της προσθήκης των πέντε πρώτων γραμμάτων Ευδοκ. ή το και πιθανότερον επειδή κατά την ήμέραν ταύτην μνεία γίνεται του ονόματος της Ευδοκίας δια την άνακομιδήν αυτής, και μνεία της μάρτυρος "Ιας, το συναξάριον της τελευταίας ταύτης άπεδόθη εκ συγχύσεως εις την Εύδοκίαν και ούτω προήλθε νέα μάρτυς ανύπαρκτος Ευδοκία· διότι δεν εξηγείται άλλως το κοινόν Συναξάριον της "Ιας των Συναξαριστών και της Ευδοκίας του Νικόδημου. (Πρβλ. Συναξαριστήν Delehaye, σ. 868, 38 και Νικόδημου, σ. 235-236, Απριλίου 4".)]

     
    The 'House of Christian Love" · Σύνδεσμοι · Επικοινωνία · Εκκλησ. Ημερολόγιον · Ραδιοφωνικοί σταθμοί
    Επιστοφή στην κορυφή Εκτύπωση άρθρου Αρχική σελίδα
_